Mijn Dieke!

Na veel getob de laatste maanden, heb ik je moeten laten gaan.

Lijden wilde ik je besparen. Jij verdiende immers een goed leven en dat gaf ik je.

Het is heel erg stil geworden nu omdat de leider er niet meer is.

Het baasje, alleen al door de blik in je ogen kon jij het hele stel dirigeren.

 

Ik zal je heel erg missen, je was mijn liefje, een hondje uit duizenden gewoon.

Veel liefde hebben we elkaar gegeven en samen waren wij een team.

Waar ik was, was JIJ en omgekeerd.

 

De herinneringen aan jou zullen alleen mooi zijn, mijn meissie ……

Ik ben zo blij dat je MIJN hondje was, een bulletje wat zo mooi was,

zo perfect en zo,n fijn karakter.

 

Het show-gebeuren met jou was altijd een feest.

Want immers, 17 maanden oud was jij toen je al definitief kampioen was.

Daarna zou je nog vier definitieve kampioenschappen winnen.

Je was MULTI-kampioen en met recht.

 

Drie nestjes heb je mij gegeven, allemaal mooie en fijne hondjes.

Vijf kinderen van jou wonen nu nog bij mij en ook zij voelen de situatie van nu.

 

In elk geval kom je terug in mijn huisje waar er voor jou een ereplaats zal zijn.

 

Rust zacht mijn Dieke en een dikke kus van mij, Emmy